Komunistyczna szlachta rodowa

Moskwa w marcu.

Stalin i jego najbliżsi współpracownicy Kaganowicz, Ordżonikidze i inni w ostatnim czasie dokładają wszelkich starań, aby rosyjska partja komunistyczna została jeszcze bardziej skonsolidowana i przedstawiała jednolitą całość. W tym celu już przed XVII kongresem partji komunistycznej przeprowadzono najgruntowniejszą czystkę. Z partji wykluczono wszelkie żywioły, na których był chociażby najmniejszy cień podejrzenia o nastroje opozycyjne. Wykluczono wszystkich, którzy nie zgadzali się z stalinowską linją generalną. Zmieniono też na zjeździe statut i regulamin partyjny, przemieniając partję w prawdziwą kastę, do której w przyszłości wstąpić będą mogli tylko ci, których RODZICE zasługiwać będą na pełne zaufanie i którzy od dzieciństwa wychowywani byli w duchu komunistycznym, t. zn. którzy przeszli wszystkie szczeble w komunizmie, byli członkami organizacyj pionierskich (dzieci- skautów), potem byli członkami Komsomołu (młodzieży komunistycznej), a wreszcie stali się członkami partji.

Prawidła nowego regulaminu partyjnego są w gruncie rzeczy podstawą dla wytworzenia „rodowej arystokracji komunistycznej” w Rosji Sowieckiej.

Jeżeli dziecko chce wstąpić w szeregi pionierów, władze organizacyjne badają przeszłość rodziców tego dziecka. Nie dostanie się do tych szeregów ten, którego RODZICE nie byli pochodzenia robotniczego i którzy NIE BYLI CZŁONKAMI PARTJI KOMUNISTYCZNEJ. W Komsomole kontrola ta jest jeszcze ostrzejsza. Do partji zaś przyjmowani będą ci, którzy byli członkami Komsomołu i od dzieciństwa wychowywani byli w duchu komunistycznym, którzy „przyswoili sobie ideologję komunistyczną”.

W związku z tym „ostrym reżimem” w partji komunistycznej, zaostrzono też znacznie system kontroli komunistycznej. Komisja kontrolna partji, powołana do życia na XVII zjeździe komunistycznej partji, który odbywał się tegorocznej zimy ustanowiła specjalne koiegjum składające się z trzech członków, którego zadaniem będzie decydować w kwestji naruszenia dyscypliny partyjnej i etyki partyjnej. Takie kolegja utworzono we wszystkich okręgach i autonomicznych republikach Związku Sowietów. Są to sui generis partyjne sądy polowe dla szybkiego przeprowadzenia procesu z winowajcami, którzy naruszyli dyscyplinę partyjną.

Moskiewska „Prawda” analizując nowy ten system kontroli w partji komunistycznej zaznacza, że przedewszystkiem osiągnięte ma być to, aby „każdy, kto zwróci się do organów komunistycznej kontroli czuł i wiedział, że sprawa rozpatrywana będzie w najkrótszym czasie”. Partyjna kontrolna komisja ma zastąpić perjodyczne „czystki”; będzie to stały dozór, który z miejsca usuwać będzie wszelkie żywioły, które „szkodzą partji i Sowietom” (antypaństwowe – nazywa się to u nas).

Stalin, w którego rękach skoncentrowana jest wszelka moc partyjna i państwowa, nie dba o to, ilu członków partja liczy, ale głównie chodzi mu o to, aby ci członkowie byli oddanymi jego zwolennikami.

Dziennik wydawany we Lwowie od roku 1918 roku. Organ Polskiej Partii Socjalistycznej. Założony przez polskiego polityka, działacza socjalistycznego oraz posła Artura Hausnera, który redagował pismo aż do 1934 roku.

Brak komentarzy

Napisz komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Close