• Wiadomości
  • / 06.01.1952
  • / Londyn
  • / Rok 7, Nr 1 (301)

CZASOPISMA OBCE

Ministerstwo Prawdy

Inne proroctwo Orwella – o „ministerstwie prawdy”, dostosowującym historię do wymagań sytuacji – rozwija się dla odmiany pomyślnie za żelazną zasłoną. W listopadowym numerze „Socjalisticzeskawo Wiestnika” znajdujemy zestawienie wydawanych obecnie „Dzieł zbiorowych” Stalina z jego książką „O opozycji”, która ukazała się w r. 1928 i została już dawno wycofana z obiegu. Na XIV zjeździe WKP (b) 23 grudnia 1925, w okresie walki opozycji prawicowej z lewicową, Stalin stanął w obronie Bucharina i wygłosił krótkie przemówienie przytoczone na str. 226 „O opozycji”: „Czego, w samej rzeczy, chcą od Bucharina? Żądają krwi Bucharina. Właśnie tego żąda tow. Zinowjew, sprowadzając w ostatnim słowie całe zagadnienie do osoby Bucharina. Żądacie krwi Bucharina? Nie damy wam jego krwi, wiedzcie o tym (Oklaski. Okrzyki „słusznie!”)”. W t. VII „Dzieł zbiorowych” Stalina z tego szlachetnego wystąpienia ocalało tylko zdanie: „Czego, w samej rzeczy, chcą od Bucharina?”. Oczywiście, przypomnienie, że to Stalin w końcu przelał krew Bucharina, byłoby nie na miejscu.

Pod wpływem rewelacji o testamencie Lenina, ujawnionych po raz pierwszy przez Maxa Eastmana, Stalin zmuszony był przeczytać z niego na posiedzeniu plenum 23 grudnia 1927 kilka zdań o sobie: „Stalin jest zbyt gruboskórny i ta wada, którą my, komuniści, możemy całkowicie znieść, staje się nie do wytrzymania na stanowisku genseka (generalnego sekretarza). Dlatego polecam towarzyszom obmyślenie sposobu przeniesienia Stalina z tego stanowiska i wyznaczenia na jego miejsce kogoś innego” („O opozycji”; str. 723). W tym wypadku Stalin mógłby się bronić że nie przedrukował tych słów w swoich „Dziełach zbiorowych”, bo jako napisane przez Lenina powinny się one raczej ukazać w „Dziełach zbiorowych” Lenina.

Lector.

Wydawany w Londynie w latach 1946 – 1981 emigracyjny tygodnik społeczno-kulturalny. Założycielem pisma był Mieczysław Grydzewski a stałymi współpracownikami byli min. Marian Hemar, Marian Kukiel, Stanisław Stroński, Jan Lechoń, Józef Mackiewicz, Tymon Terlecki, Józef Wittlin. Tygodnik był kontynuacją londyńskich „Wiadomości Polskich” a tradycją nawiązywał do przedwojennych „Wiadomości Literackich”.

Brak komentarzy

Napisz komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Close