Orwell o zagadnieniu Polaków w Wielkiej Brytanii

George Orwell w „Tribune” z 24 stycznia b.r. opowiada, jak niedawno w pewnym hotelu szkockim był świadkiem rozmowy dwóch Szkotów, budowniczego i kupca. Rozmowa ciągle nawracała do tematu Polaków w Wielkiej Brytanii, przy czym wszystkie uwagi obu rozmówców były zawsze Polakom wrogie: brak węgla, ale nie można zatrudniać Polaków w kopalniach, bo to doprowadziłoby do bezrobocia; trudno o mieszkania, bo Polacy wykupują domy; istnieje najazd Polaków na zawód lekarski; poziom moralny Polaków jest bardzo niski i t.d. Orwell zauważa, że gdyby wtrącił się do tej rozmowy z jakąkolwiek antypolską uwagą, np. że Polacy przepychają się w ogonkach na pierwsze miejsca, albo że zachowywali się tchórzliwie w czasie nalotów, każda taka uwaga byłaby automatycznie przyjęta z uznaniem przez obu Szkotów.

„Co mnie w tej rozmowie najbardziej przygnębiało, – pisze Orwell, – to powracające zdanie „Niech wrócą do swego kraju”. Gdybym powiedział tym dwu businessmenom: „Większość z tych ludzi nie ma dokąd wracać”, otwarliby usta ze zdziwienia. Prawdopodobnie nigdy nie słyszeli o wielu rzeczach, jakie się przydarzyły Polsce po r. 1939, i nie tylko oni powinni by wiedzieć, że przeludnienie Wielkiej Brytanii jest fikcją i że lokalne bezrobocie może współistnieć z ogólnym brakiem siły roboczej. Moim zdaniem, błędem jest, iż pozwala się takim ludziom nie wiedzieć”.

Wydawany w Londynie w latach 1946 – 1981 emigracyjny tygodnik społeczno-kulturalny. Założycielem pisma był Mieczysław Grydzewski a stałymi współpracownikami byli min. Marian Hemar, Marian Kukiel, Stanisław Stroński, Jan Lechoń, Józef Mackiewicz, Tymon Terlecki, Józef Wittlin. Tygodnik był kontynuacją londyńskich „Wiadomości Polskich” a tradycją nawiązywał do przedwojennych „Wiadomości Literackich”.

Brak komentarzy

Napisz komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Close